Tocht van het jaar

De jongste dochter moest naar de orthodontist. Mijn echtvriendin ging mee. De oudste dochter had het eerste uur vrij. We zaten met z'n tweetjes aan het ontbijt. Telefoon: of ik Floor over een uur bij de orthodontist wilde ophalen. Het ging wel een uur duren daar (blokjesbeugel). Ik denk dat mijn partner mijn schrik en zucht hoorde. “Anders wil ik het wel doen hoor”, zei ze nog voordat ik wat had gezegd. “Pfffff…. Ik heb mijn fietskleren al aan”. Lenie was resoluut en superlief, “Dan doe ik het toch, geen probleem hoor”.

Ik heb zojuist de tocht van het jaar gehad. 22 verstilde witte onwaarschijnlijke kilometers. Een gemiddelde van 24 per uur. Mooie foto’s. Ik draag ze allemaal op aan Lenie!

Vanaf de brug bij Nijezijl. Uitzicht op IJlst. 

Pikemar vol ganzen en eenden

Sommige foto's heb ik vanaf dezelfde plek als eerder gemaakt. Het laat zo duidelijk zien dat licht heel bepalend is.

Westhem; het dorp met mijn favoriete kerk. Maar als ze dan ook nog op maandag de was ophangen, dan is het er helemaal prachtig! Ik kan maar niet kiezen welke ik nu de mooiste "was" foto vind. Ze zijn vrijwel identiek, maar ik post ze dus maar alle twee.

Meer foto's van vandaag zijn hier op Flickr te vinden. Goh, wat was dit mooi, en wat ben ik blij met mijn kleine Lumix camera. Deze zou eigenlijk al standaard in de Quest moeten zitten. 

Tractorbanden

Vanmorgen had ik om 9:30 uur een afspraak in Leeuwarden. Prachtig! Kan ik lekker bij daglicht naar mijn werk in de fiets. Met meer plezier dan anders verlaat ik het warme nest. Het lijkt wat mistig te zijn, misschien een extra kans op wat fraaie foto’s. Ik stop een theedoek in de tas voor het vizier en loop naar de garage. De fiets komt traag naar buiten. Ik hoop even dat de rem er opstaat. Maar nee; een lekke voorband. En ook nog wel de nieuw verwisselde F-Lite. Deze heeft het dus zo’n 350 kilometer lekvrij uitgehouden.

Onderweg in de auto naar Leeuwarden baal ik van de zon die de mist op mooie wijze verdrijft. Het uitzicht is mooi, maar ja… niet op de fiets he.

Na mijn afspraak rijd ik naar Liever Ligfietsen. Een goede ligfietsenwinkel in de stad (aanrader!). Ik vraag of ze de Marathons op voorraad heeft en jawel; na een kwartiertje gezellig bijkletsen loop ik met 2 voorbanden en een mooie nieuwe Buff de winkel uit.

Thuis een stevige lunch en dan de banden er onder. Pffff, ik herinner me de stugheid van de Marathons en met meer dan enige moeite en wat zeepsop lukt het me om ze om de velg te krijgen (ja, dat heb je als je handen niet veel meer doen dan typen). De band pomp ik op tot 7 bar en ik vertrek voor een klein rondje.

De zon is voor vandaag definitief weg (jammer) en ik herken het geratel en gestuiter van de band op de straatstenen uit mijn Alleweder periode. De snelheid valt me niet direct tegen. Wel merk ik dat de fiets meer afremt op klinkers en het accelereren lijkt ook wat zwaarder te gaan. Het is wat meer trappen en wat minder rollen. Aan de gemiddelde snelheid merk ik niet veel; één of anderhalve kilometer per uur lager wellicht. Das te overzien.

De omgeving is door de bandenwissel gelukkig niet veranderd. Ondanks het grijze licht blijft er hier genoeg te genieten.

In de lucht zwermen dansende spreeuwen en af en toe vliegen de ganzen weer gakkend over. Bij Pikesyl maak ik wat foto’s en daarna hop, naar huis. Het bordje “slecht wegdek” bij IJlst  kan me dit keer niet deren: ik heb tractorbanden: hele echte “Schwalbe Marathons”.

(hopelijk houdt de Super Motto het als achterband deze winter wel goed)