Bebopbelooba....

Soms denk ik “mijn blog kon wel gesponsord zijn door de VVV van Friesland”. Veel superlatieven over het weidse land en veel beschrijvingen over hoe mooi het er fietsen is.  In weinig woorden probeer ik vaak te beschrijven hoe diep het genieten gaat. 

Wel; gesponsord ben ik niet en voor de rest; ja er komt weer zo’n verhaal aan. Ook deze keer gelardeerd met enige foto’s als bewijsmateriaal.

Vanmorgen om 10:00 uur naar Peter (inmiddels zelf ook weer een blog) om mijn fiets op te halen. Nieuwe wielen met bredere velgen en grotere remmen; bebob pedalen en de oh zo handige en noodzakelijke “deelbare kettingtandwielashouder” inclusief de beste lagers en O ringen uit Wim’s winkel. 

Peter verhuisd binnenkort naar Twente, waardoor ik een hele goede kerel en fietsenmaker kwijt raak. Nog voordat zijn gereedschap in verhuisdozen verdwijnt even flink gebruik van hem gemaakt. Ook omdat het plan steeds vaster wordt om eind mei vanuit Santiago de Compostella naar Sneek te fietsen. En zeg nu zelf; zonder "deelbare kettingtandwielashouder" is dat toch eigenlijk onbegonnen werk ( ;-)  .. zonder brede velgen en goede remmen is het in elk geval wel gevaarlijk).

Alles afgesteld (alles staat goed, Peter, alleen de rem trekt de fiets nog iets naar links) en daarna een tochtje. Via Woudsend naar Indyk. Een buurtschap tegen de Fluessen aan.  Ik stop en maak wat foto’s van de begraafplaats met haar klokkentoren. 

De klokkentoren is terecht een monument; waarschijnlijk dateert de klok uit de dertiende eeuw.  Van zoveel geschiedenis; van al die generaties die de klok heeft moeten uitluiden, word je zomaar – net als van de fraaie omgeving – een beetje stil.

Vanaf Indyk (of eigenlijk al vanaf Woudsend) fietst het heerlijk langs de Fluessen. Hele stukken direct langs de oever en de Noordwester wind voelt dan zowaar koud aan. De was droogt er niet minder om.

Bij Hemelum rechts af richting Galamadammen en Koudum. Het is rustig dus kies ik voor het smalle fietspad naar Workum. Langzaam over het fraaie oude dijkje; iets harder als ik opeens de kop van een grote bruine hond naast me zie. Ik houd mijn hoofd al schuin “als je bijt; bijt dan maar in mijn helm”, denk ik. Waarschijnlijk schrikt de zwarte helm af. De hond neemt meer afstand en even later staakt hij de achtervolging.

Het drukke Workum door lokt me niet, ik kies ervoor om “achter het dorp (oeps... stad) langs”  naar Ferwoude te fietsen en vervolg dan mijn weg richting Parrega. Prachtig tussen weer duizend (?) ganzen door.  

De laatste kilometers vanaf Tjerkwerd zijn zoals eigenlijk altijd "geweldig". Soms even slecht zicht door de laagstaande zon, maar wat toont de provincie zich  vandaag weer op haar mooist in het ijle strijklicht. Nog even een foto bij Westhem en nog even turen over het water bij Pikezyl. Nog een paar trappen op de nieuwe - prima - pedalen (bebopbelooba – she’s my baby) en ik ben na 65 kilometer weer thuis.

Uitkijken want je ziet niets

Volgende week Oliebollentocht. Als ik niet van de afsluitdijk waai, doe ik mee. De dag ervoor in de fiets naar Heemskerk; met de hele familie een betaalbaar nachtje in een fraaie StayOkay (een 13^e eeuws kasteel – Slot Assumburg); dan naar Schermerhorn voor de tocht en de volgende dag weer terug naar Sneek. Alles bij elkaar een 300 kilometer.

Niet zo ver dus, maar ver genoeg als excuus om vandaag een paar extra kilometers te trappen. Het weer is prachtig. Weinig wind en vol in de zon. Het is uitkijken want je ziet niets. De zon staat laag, schijnt onbarmhartig scherp en het beslagen vizier vol krassen is duidelijk aan vervanging toe. Na Delfstrahuizen fiets ik zelfs een stuk op het daar slechte en te smalle fietspad: Als ik niets zie, dan zien de auto’s achter mij ook niets. Met 23 kilometer per uur over het fietspad, dat is echt heel lang geleden.

Waar Gaast in het Westen van Friesland mijn favoriete plek is, wordt Langelille dat in het Zuiden van de provincie. Waarschijnlijk weet niemand waar Langelille ligt en waarschijnlijk is dat ook de reden dat het er zo ontroerend mooi en stil is. De stilte is er groots (het mooiste van het fietsen: overvallen worden door de stilte?) en wordt versterkt door de ganzen die hier boven het – zelf deels – bevroren water van de Tjonger vliegen. 

Hun roep rijkt ver in de ijle lucht en fietsend volg ik de vogels een stukje op hun tocht. Dan de mooie oude zeedijk naar Lemmer om tot slot via het saaie stuk Follega – Sneek huiswaarts te keren.  Twee uur later en 65 kilometer verder ben ik weer thuis. Moet nu toch maar even hard aan het werk….

Klein rondje

Ik fiets de laatste weken wat minder. Ben blijkbaar niet zo'n held als de meesten hier. Het waait me snel te hard (boven de 5) en bij donker fietsen is ook niets voor mij. Ondanks het feit dat de lamp in de Quest prima is, vind ik de snelheden bij donker gewoon te hoog. Een tak op de weg; een dikke kuil; je hebt te weinig tijd om snel te reageren, zo meent deze niet zo heel erg grote bikkel.

Vandaag hoefde je geen held te zijn om heerlijk te fietsen. Windkracht 4 en pracht luchten die hagel regen en natte sneeuw in zich dragen. Mooi om te zien, mooi om van te genieten en heerlijk om doorheen te fietsen. Niet ver gefietst; net geen 40 kilometer. Het hadden er meer mogen zijn, maar Sneek was weer in zicht voor ik er erg in had had. Heerlijk was het wel (tegen de koude maar wel even mijn buff opzoeken) en als het morgen weer dit weer is...