Het zal iets meer dan een jaar geleden zijn. Ik fiets mijn bekende rondje Sneekermeer in mijn Alleweder en ben blij met mijn 27 of 28 kilometer per uur. Om dat te halen heb ik een kruissnelheid van 32 nodig. Vlak na Terhorne fiets ik een paar kilometer met een aardige knaap uit Akkrum op. We doen hetzelfde rondje. Alleen ik vanuit Sneek en hij vanuit Akkrum. Ik vertel dat ik er meestal een 5 kwartier over doe. Hij is iets sneller en zijn doel is om de 35 kilometer nog een keer binnen het uur te halen. Ik weet nog dat ik zei; “ Wow, denk je echt dat je dat gaat lukken? Dan moet je toch wel het grootste deel tegen de 40 aan trappen.”. Hij wist het en hoopte dat het lukken ging “als het niet te hard waait, dan moet het een keertje mogelijk zijn……”.
Daarna sloeg hij links af, richting Akkrum; ik rechts af; Irnsum. “In een uur, pfffffff” mijmerde ik na, “ik vrees dat ik dat nooit haal”.
Vandaag is het aardig fietsweer. Bewolkt, een graad of twintig en de wind komt uit het zuiden; windkracht 3. Om half drie meldt de buienradar dat het pas om vier uur gaat regenen. Ik besluit er een rondje tegenaan te gooien. Het gaat heerlijk vandaag.
Elke Quest rijder krijgt nu en dan de vraag of er een motortje in de fiets zit. Ik denk dat ik vandaag die vraag met “ja” beantwoord: Mijn Garmin Edge 800 (vind ik zoveel mooier dan de Oregon) meldt me elke vijf kilometer hoe snel ik ga. Ik glimlach om zoveel constantheid:
Alleen de vijf kilometer waar Joure in voorkomt is iets afwijkend. Daar zakt mijn gemiddeld (logisch en gelukkig; ik houd niet van roekeloosheid) naar 34 kilometer per uur. In de eerste vier “rondjes” zit per vijf kilometer een verschil van maximaal zes tellen. Alsof ik een cruise control op mijn benen heb.
Als ik Sneek weer in fiets heb ik de 34,8 kilometer met een gemiddelde van 35,8 kilometer per uur afgelegd. Ik heb er volgens de Garmin 58 minuten en 21 seconden over gedaan. Das een fiks en fraai nieuw record. De totale tijd dat ik onderweg ben geweest is echter 1 uur en 8 minuten. Zowel de brug bij Oude Schouw, bij Joure en bij Uitwellingerga stonden open. Daardoor heb ik geen antwoord op de vraag of ik nu binnen een uur het Sneekermeer heb rond gefietst. Ik elk geval zoek ik het telefoonnummer van die aardige knaap uit Akkrum nog maar niet op.
Geen Quest meer. Maar de liefde voor het fietsen is met hulp van "sjoemelsoftware" gebleven
zaterdag 13 augustus 2011
zondag 7 augustus 2011
Droech oer de feart
Bijzonder weer vandaag; wind (kracht 5); felle grijze buien en strak blauwe luchten. Te mooi weer om binnen te blijven zitten. Het Sneekermeer vond ik vandaag geen optie (druk) en met zoveel wind leek het me niet onverstandig om te beginnen met wind tegen: De ZuidWestHoek in. Een pracht tocht van een kleine 70 kilometer. De eerste helft -zoals beloofd- de wind stevig tegen of net van de zijkant. Zelfs de meren waren leeg; een paar motorboten en een, twee gereefde zeilbootjes op het open water. De rest lag aan wal; mooi weer voor een boek.
Het fietst heerlijk met vizier. De snelheidswinst vond ik niet belangrijk vandaag; het vizier maakt het fietsen zoveel stiller. Met een rustig voortkabbelend tempo van 34 km per uur fiets ik tussen de meren door. Het lichtspel van wolken en zon blijft de hele route boeien. Dan is de lucht dreigend en donker; dan knalt het blauw er weer door. Halverwege koffie bij warme vrienden (en pracht mensen); een extra reden om de hele tocht fluitend voort te zetten.
Vanaf Koudum wind mee. Hele stukken tegen of ruim boven de veertig gefietst. Qua conditie en snelheid begint het er weer een beetje op te lijken. Bij it Heidenskip (waar anders) een hele beste bui op mijn hoofd. Gestopt en het zeiltje "aan getrokken". Stoppen bleek zo wie zo de beste optie; ik fietste in de vrij kleine bui mee.
Friesland heeft elke fietser veel te bieden. Kilometers fietspad en een aantal pontjes die je over menig meer of sloot zetten. Voor een Quest zijn veel fietspaden eigenlijk niet te doen. De fiets jaagt elke tegenligger (met of zonder trapondersteuning) consequent het weiland in. Ook zonder tegenliggers is snelheid illusie: Haakse bochten en voorzichtig stapvoets manoeuvreren tussen schapehekjes door. De gevolgen voor het gemiddelde zijn desastreus.
Toch blijft het trekken, die smalle paden door het weiland. De geur van gras; de vogels; het ontbreken van auto's en het lonkende overtochtje met de pont. Het blijft een belevenis. Vanwege de wind en regen durfde ik het aan om het fietspad en de pont naar Gaastmeer te nemen. Zonder veel tegenliggers bereik ik Ynthiemasleat. Ik word voor een euro keurig overgezet door een heuse kapitein. Ben ik vandaag toch nog even een boat...
Het fietst heerlijk met vizier. De snelheidswinst vond ik niet belangrijk vandaag; het vizier maakt het fietsen zoveel stiller. Met een rustig voortkabbelend tempo van 34 km per uur fiets ik tussen de meren door. Het lichtspel van wolken en zon blijft de hele route boeien. Dan is de lucht dreigend en donker; dan knalt het blauw er weer door. Halverwege koffie bij warme vrienden (en pracht mensen); een extra reden om de hele tocht fluitend voort te zetten.
Vanaf Koudum wind mee. Hele stukken tegen of ruim boven de veertig gefietst. Qua conditie en snelheid begint het er weer een beetje op te lijken. Bij it Heidenskip (waar anders) een hele beste bui op mijn hoofd. Gestopt en het zeiltje "aan getrokken". Stoppen bleek zo wie zo de beste optie; ik fietste in de vrij kleine bui mee.
Friesland heeft elke fietser veel te bieden. Kilometers fietspad en een aantal pontjes die je over menig meer of sloot zetten. Voor een Quest zijn veel fietspaden eigenlijk niet te doen. De fiets jaagt elke tegenligger (met of zonder trapondersteuning) consequent het weiland in. Ook zonder tegenliggers is snelheid illusie: Haakse bochten en voorzichtig stapvoets manoeuvreren tussen schapehekjes door. De gevolgen voor het gemiddelde zijn desastreus.
Toch blijft het trekken, die smalle paden door het weiland. De geur van gras; de vogels; het ontbreken van auto's en het lonkende overtochtje met de pont. Het blijft een belevenis. Vanwege de wind en regen durfde ik het aan om het fietspad en de pont naar Gaastmeer te nemen. Zonder veel tegenliggers bereik ik Ynthiemasleat. Ik word voor een euro keurig overgezet door een heuse kapitein. Ben ik vandaag toch nog even een boat...
vrijdag 5 augustus 2011
Sneekweek
"must kieke un boat"...
Ik ben de eerste brug van Sneek nog niet voorbij of ik heb het al drie keer gehoord. Vandaag is de Quest een boot. Geen raket, geen banaan maar een boot. Tja, vandaag begint de Sneekweek. Dan is de stad te vol met bootjesmensen; te vol met alcohol en dus ook te vol met herrie. Maar goed; het kleine weekje is te doen en het schijnt goed te zijn voor de stad. En ik? ach, als ik er genoeg van heb stap ik gewoon in m'n Quest...
Bij de -natuurlijk gesloten- brug vraagt een vrouw van begin dertig op een oma fiets "kun je daar mee varen?". Ik grap terug "sshhh, niet zo hard.. anders krijg ik het klompje van de brugwachter voor mijn neus".
Omstanders stellen de bekende vragen; is het niet gevaarlijk? (ik fiets zo defensief mogelijk, mevrouw); gaat het hard (nou, sommigen wel, maar ikke niet hoor); is het comfortabel (meneer... er is geen mooier vervoersmiddel dan dit) en waar gaat u heen? Ik vertel dat ik mijn bekende rondje Sneekermeer fiets; "ongeveer 35 kilometer en als ik hard trap, ben ik in een uur weer thuis".
"Mmmm", antwoord de vrouw op de zwarte weduwe, "dat doe ik in een kleine drie kwartier". Ik denk wat anders dan ik zeg "Wow, mevrouw, das echt heel hard hoor.. dan fietst u bijna 47 km per uur gemiddeld!"
"uh, ja" knikt de vrouw "ik fiets ook heel hard".
De bomen gaan omhoog en ik zet aan om weg te rijden "Goh, dan hoop ik dat ik u nog eens tegenkom zo op de fiets" en denk; die verrekend zich een uur of ze weet écht niet waar ze het over heeft....
Het fietst heerlijk vanavond. Doe vandaag het rondje zelfs mooi binnen het uur; met een trots gemiddelde van 35,4 km per uur. De eerste negen kilometer naar Joure gaan keurig binnen het kwartier. Een fiks nieuw record.
Niet gek voor een blauwe boot. Als ik zo door ga, dan win ik vast de Sneekweek nog eens.
Ik ben de eerste brug van Sneek nog niet voorbij of ik heb het al drie keer gehoord. Vandaag is de Quest een boot. Geen raket, geen banaan maar een boot. Tja, vandaag begint de Sneekweek. Dan is de stad te vol met bootjesmensen; te vol met alcohol en dus ook te vol met herrie. Maar goed; het kleine weekje is te doen en het schijnt goed te zijn voor de stad. En ik? ach, als ik er genoeg van heb stap ik gewoon in m'n Quest...
Bij de -natuurlijk gesloten- brug vraagt een vrouw van begin dertig op een oma fiets "kun je daar mee varen?". Ik grap terug "sshhh, niet zo hard.. anders krijg ik het klompje van de brugwachter voor mijn neus".
Omstanders stellen de bekende vragen; is het niet gevaarlijk? (ik fiets zo defensief mogelijk, mevrouw); gaat het hard (nou, sommigen wel, maar ikke niet hoor); is het comfortabel (meneer... er is geen mooier vervoersmiddel dan dit) en waar gaat u heen? Ik vertel dat ik mijn bekende rondje Sneekermeer fiets; "ongeveer 35 kilometer en als ik hard trap, ben ik in een uur weer thuis".
"Mmmm", antwoord de vrouw op de zwarte weduwe, "dat doe ik in een kleine drie kwartier". Ik denk wat anders dan ik zeg "Wow, mevrouw, das echt heel hard hoor.. dan fietst u bijna 47 km per uur gemiddeld!"
"uh, ja" knikt de vrouw "ik fiets ook heel hard".
De bomen gaan omhoog en ik zet aan om weg te rijden "Goh, dan hoop ik dat ik u nog eens tegenkom zo op de fiets" en denk; die verrekend zich een uur of ze weet écht niet waar ze het over heeft....
Het fietst heerlijk vanavond. Doe vandaag het rondje zelfs mooi binnen het uur; met een trots gemiddelde van 35,4 km per uur. De eerste negen kilometer naar Joure gaan keurig binnen het kwartier. Een fiks nieuw record.
Niet gek voor een blauwe boot. Als ik zo door ga, dan win ik vast de Sneekweek nog eens.
Abonneren op:
Posts (Atom)



